O portalu: Kontakt: Reklama: Kup dostęp: Zaloguj się:
Strona główna

Studia przypadków

  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
Strona 15 z 17
 

Przykład wspierania dziecka przedszkolnego - Krystian

Pięcioletni Krystian bardzo często wpadał w złość. Wybuchy te bywały odpowiedzią na zachowanie innych dzieci, które nie zgadzały się z tym, co mówił, co proponował, a raczej narzucał, np. podczas zabawy. Stanom złości towarzyszyły: kopanie, bicie, plucie, krzyk, inwektywy. Pierwszym krokiem na drodze do rozwiązania problemu była rozmowa z rodzicami. Podczas spotkania z nauczycielem rodzice przyznali, że zachowania agresywne mają miejsce również w domu. Krystian nie podporządkowuje się poleceniom rodziców. Kiedy coś dzieje się nie po jego myśli, krzyczy, płacze, okłada pięściami domowników, rzuca przedmiotami. W takiej sytuacji dzieje się zwykle tak, że uzyskuje to, co chce. Rodzice ulegają chłopcu.
Nauczyciel ustalił z rodzicami, że wprowadzi system motywacyjny dla Krystiana poprzedzony zajęciami o charakterze indywidualnym, podczas których nauczyciel będzie rozmawiał z dzieckiem o emocjach.
 

Przybliżony zakres cyklu zajęć realizowanych z Krystianem
I etap:

  1.  
  • oglądanie ilustracji przedstawiających różną mimikę i na tej podstawie nazywanie stanów emocjonalnych,
  • układanie memo „uczucia” – łączenie w pary obrazków przedstawiających takie same stany emocjonalne (mina – radość do: mina – radość; mina – smutek do: mina – smutek; mina – złość do: mina – złość itd.),
  • rozmowa na temat przyczyn powodujących uczucia: radości, smutku, złości, strachu itd.;
  1.  
  • przyporządkowywanie symbolowi określonej emocji, ilustracji przedstawiających przykładowe źródła ich powstawania, np.:

– ilustracji „radosnej miny” – ilustracja uścisku mamy, prezentu, wspólnej
zabawy dziećmi itp.,
– ilustracji „smutnej miny” – ilustracja popsutej zabawki, stłuczonego kolana,
sytuacji samotności, gdy inni bawią się obok itp.,
– ilustracji „rozłoszczonej miny” – ilustracja sytuacji niszczenia budowli z klocków przez kolegę, posutej zabawki, odbierania zabawki przez inne dziecko, nieradzenia sobie z założeniem buta, sytuacji wyśmiewania, strojenia min przez innych itp.,
– ilustracji „przestraszonej miny” – ilustracja groźnego zwierzęcia, przebrania
czarownicy itp.;

  1.  
  • oglądanie ilustracji obrazującej konflikt o zabawkę: chłopcy z minami wyrażającymi złość szarpią się o samochód,
  • ustalanie następstw przedstawionego zachowania chłopców: przewracają się na podłogę, samochód łamie się na części, chłopcy mają stłuczone łokcie,
  • nakłonienie Krystiana do poszukiwania sposobu rozwiązania problemu chłopców (przykładowe ustalenia: „teraz bawisz się ty, a potem ja”, „pani pomoże rozwiązać trudność”, „bawimy się razem samochodem”);
  1.  

Rozmowa z chłopcem na temat tego, co wywołuje jego złość, jak się zachowuje,
gdy jest rozzłoszczony, co wówczas robi, co myśli o swoim zachowaniu,
biciu innych dzieci, czy gdy przejdzie mu złość, żałuje, że uderzył kolegę, jak czułby się, gdyby ktoś jego bił. Ustalenie, co może zrobić, gdy poczuje, że zaczyna się złościć: szukać pomocy u nauczyciela!

 

15
Patroni serwisu: Głos Pedagogiczny Doradca Dyrektora Szkoły Doradca Dyrektora Przedszkola