O portalu: Kontakt: Reklama: Kup dostęp: Zaloguj się:
Strona główna

Studia przypadków

  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
  • Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
Problemy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych
Strona 3 z 17
 

Teresa – gimnazjalistka, uczennica niedosłysząca w szkole ogólnodostępnej

 

W orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego ze względu na obustronny odbiorczy niedosłuch średniego stopnia napisano: Ogólne funkcjonowanie umysłowe dziewczynki kształtuje się na poziomie przeciętnym. Jednak rozwój poszczególnych sprawności intelektualnych przebiega nieharmonijnie. Najwięcej trudności sprawiają jej umiejętności tworzenia pojęć na materiale słownym, abstrahowanie i uogólnianie. Kłopoty pojawiają się również w sytuacjach wymagających sprawnej percepcji wzrokowej i koordynacji wzrokowo-ruchowej. Istniejąca wada słuchu powoduje też słabszy poziom bezpośredniej pamięci słuchowej i mniejszy zasób słownictwa, jak również utrudnia sprawne nabywanie nowych wiadomości i umiejętności drogą słuchową.

Wymagania edukacyjne do potrzeb i możliwości psychofizycznych Teresy należy dostosować przez:

  • stworzenie podczas lekcji optymalnych warunków do odbioru mowy, zapewnienie dobrego oświetlenia klasy oraz miejsca w pierwszej ławce w rzędzie od okna. Uczennica będąc blisko nauczyciela (od 0,5-1.5 m.), którego twarz jest dobrze oświetlona, może słuchać jego wypowiedzi i jednocześnie odczytywać mowę z ust. Należy też umożliwić jej odwracanie się w kierunku innych kolegów odpowiadających na lekcji, co ułatwi lepsze zrozumienie ich wypowiedzi oraz zadbać o spokój i ciszę w klasie min. poprzez eliminowanie zbędnego hałasu;
  • posadzenie w ławce ze zdolnym i zrównoważonym emocjonalnie rówieśnikiem, który chętnie będzie jej pomagał, np. szybciej otworzy książkę, wskaże ćwiczenie, pozwoli przepisać notatkę z zeszytu itp.;
  • stałe upewnianie się, czy polecenia kierowane do całej klasy są właściwie rozumiane przez Teresę. W przypadku trudności zapewnienie dodatkowych wyjaśnień, np. sformułowanych inaczej przy użyciu znanego uczennicy słownictwa. Można też wskazać, jak to polecenie wykonuje jej koleżanka siedząca obok;
  • stosowanie jak najczęściej pomocy wizualnych i tablicy (m.in. zapisanie nowego tematu, nowych i ważniejszych słów związanych z tematem, dat na lekcji historii);
  • aktywizowanie do rozmowy i odpowiedzi na ocenę poprzez zadawanie prostych pytań, podtrzymywanie udzielanych odpowiedzi przez dopowiadanie pojedynczych słów, umowne gesty, jak również mimiką twarzy;
  • zwiększanie czasu na zadania oparte na czytaniu, ułatwianie zrozumienia treści z podręcznika czy lektury poprzez wcześniejsze podanie pytań pomocniczych lub zdań niedokończonych, na które uczennica ma przygotować odpowiedzi; dyktanda przeprowadzać indywidualnie
  • oceniając prace pisemne, nie uwzględniać błędów wynikających z niedosłuchu. Błędy w pisowni należy oceniać opisowo, udzielając wskazówek do sposobu ich poprawienia;
  • oceniając osiągnięcia Teresy, docenić jej aktywność i wkład pracy, a także stosunek do obowiązków szkolnych (systematyczność, obowiązkowość, dokładność);
  • w razie trudności ze zrozumieniem treści, zadania z matematyki, fizyki)przedstawiać w postaci schematu;
  • przypominać podstawowe wiadomości, indywidualnie objaśnić zakres materiału do nauczenia się na klasówkę.
     
3
Patroni serwisu: Głos Pedagogiczny Doradca Dyrektora Szkoły Doradca Dyrektora Przedszkola